چرا مهرازنگار را ساختم
سکوی مدیریت ساختی ساختم؛ اما مسئلهٔ اصلی طراحی، داشبورد نبود.
شکاف میان داشتن اطلاعات و گرفتن تصمیمی بود که فردی بتواند اجرا کند.
نقشهٔ اصلاح‌شده‌ای را تصور کنید که جزئیات نصب را تغییر می‌دهد. طراح آن را صادر کرده؛ خرید از مشخصات قبلی استفاده می‌کند؛ برنامه هنوز توالی اولیه را فرض می‌کند.
هر تیم شاید به‌روزرسانی دارد، اما پروژه همچنان به تصمیم هماهنگ نیاز دارد.
مهراز نگار، سکوی دوزبانهٔ تحت وب مدیریت ساخت خود را پیرامون همین مسئله طراحی و توسعه دادم.
هدف، پیوند ساختار شکست کار، کنترل برنامه، هماهنگی طراحی، مدارک، ریسک‌ها و تصمیم‌های دارای مسئول در فضای کاری مختص هر پروژه است.
پرسش پشت رابط عملی است: مسئول تحویل، پیش از توافق گام بعد چه چیزی باید ببیند؟
برای آن جزئیات اصلاحی، بستهٔ مرتبط باید شناسایی، اثر برنامه و خرید بررسی و تأیید لازم روشن شود. سپس فردی باید مسئول اطلاع‌رسانی تصمیم و کنترل رسیدن اطلاعات درست به کارگاه باشد.
داشبورد مسئله را آشکار می‌کند؛ به‌تنهایی انتقال مسئولیت و اطلاعات را حل نمی‌کند.
این تمایز برای من به‌عنوان مدیر پروژهٔ ساخت مهم است. هدف آوردن همهٔ رشته‌ها به همهٔ جلسات نیست؛ جمع‌کردن افراد و شواهد درست در نقطهٔ نیاز به تصمیم است.
ساخت مهراز نگار یکی از راه‌های ملموس‌کردن این رویکرد مدیریتی من است.
می‌خواهم پاسخ «بعد چه می‌شود؟» شامل اقدام، مسئول و مبنای روشن ادامه باشد.
در پروژه‌های شما، اطلاعات بیشتر کجا پیوند خود را با اقدام بعدی از دست می‌دهد؟
تصاویر همراه
